Czy potrzebne jest skierowanie na diagnozę?
Nie. Diagnozę psychologiczną w kierunku spektrum autyzmu można rozpocząć bez skierowania.
W jakim wieku można zdiagnozować ASD?
Diagnozę spektrum autyzmu można przeprowadzić już u małych dzieci, jeśli występują niepokojące sygnały rozwojowe.
W MedStop diagnozujemy dzieci od 6. roku życia. Jeśli Twoje dziecko jest młodsze,
Ile trwa diagnoza?
Standardowo proces diagnostyczny obejmuje 3 spotkania, w zależności od tego, czy wybierana jest wersja podstawowa, czy rozszerzona. Ostateczna liczba spotkań jest jednak ustalana indywidualnie i zależy m.in. od wieku dziecka, rodzaju zgłaszanych trudności, dostępnej dokumentacji oraz przebiegu samego procesu diagnostycznego.
Czy rodzice uczestniczą w diagnozie?
Tak. Obecność rodziców lub opiekunów jest niezbędna. To oni dostarczają informacji o rozwoju dziecka i jego codziennym funkcjonowaniu, które są kluczowe dla postawienia rzetelnej diagnozy.
Czy dziecko musi mówić, aby można było przeprowadzić diagnozę?
Nie. Diagnoza jest możliwa również u dzieci, które jeszcze nie rozwinęły mowy lub komunikują się w inny sposób. Dobór metod badania jest dostosowywany do wieku i możliwości dziecka.
Jakie dokumenty warto przynieść?
Jeśli są dostępne, warto zabrać:
● dokumentację medyczną,
● opinie z przedszkola lub szkoły,
● wcześniejsze opinie psychologiczne, pedagogiczne lub logopedyczne,
● wyniki wcześniejszych badań i diagnoz
● książeczkę zdrowia
Czy wcześniejsza diagnoza z innej placówki jest honorowana?
Tak. Chętnie zapoznamy się z dotychczasową dokumentacją. Pozwala to lepiej zrozumieć historię rozwoju dziecka i uniknąć niepotrzebnego powtarzania badań.
Co, jeśli okaże się, że trudności dziecka nie wynikają ze spektrum autyzmu?
Celem diagnozy jest jak najlepsze zrozumienie przyczyn trudności dziecka oraz określenie obszarów, w których potrzebuje ono wsparcia. Podczas pierwszego spotkania diagnosta przeprowadza szczegółowy wywiad i ocenia, jaki kierunek diagnostyczny będzie najbardziej adekwatny do zgłaszanych trudności – w tym, czy wskazana jest diagnoza w kierunku spektrum autyzmu, czy też inne obszary wymagają pogłębionej oceny.
Jeśli wyniki diagnozy nie potwierdzą ASD, omówimy możliwe wyjaśnienia obserwowanych trudności oraz wskażemy dalsze kroki – np. dodatkową diagnostykę, formy wsparcia lub konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Czy diagnoza ASD oznacza, że dziecko będzie potrzebowało terapii?
Sama diagnoza ASD nie oznacza automatycznie, że każde dziecko będzie potrzebowało takiej samej formy wsparcia. Po zakończeniu procesu diagnostycznego wspólnie określa się, jakie obszary wymagają uwagi i jakie działania mogą najlepiej odpowiadać na potrzeby dziecka oraz jego rodziny.
W zależności od poziomu trudności i indywidualnego funkcjonowania dziecka wsparcie może obejmować m.in. spotkania terapeutyczne, pomoc psychologiczną, logopedyczną lub pedagogiczną, dostosowania w przedszkolu lub szkole oraz psychoedukację rodziców. Celem jest wspieranie rozwoju dziecka, jego samodzielności i komfortu codziennego funkcjonowania.
Czy po diagnozie można uzyskać orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego?
Sama diagnoza nie jest orzeczeniem. Opinia diagnostyczna może jednak stanowić jeden z dokumentów potrzebnych podczas ubiegania się o orzeczenie w poradni psychologiczno-pedagogicznej.
Co jeśli diagnoza nie potwierdzi spektrum autyzmu?
Brak rozpoznania ASD nie oznacza, że trudności dziecka są nieważne. W takiej sytuacji omawiamy możliwe przyczyny obserwowanych zachowań oraz wskazujemy dalsze kierunki pomocy lub diagnostyki.
Czy po diagnozie ASD można uzyskać dodatkowe wsparcie w przedszkolu lub szkole?
Diagnoza może być podstawą do dalszych działań, takich jak konsultacja w poradni psychologiczno-pedagogicznej i ubieganie się o odpowiednie formy wsparcia edukacyjnego. Sama opinia diagnostyczna nie jest jednak równoznaczna z wydaniem orzeczenia.
Czy dziecko może być w spektrum autyzmu, jeśli mówi, ma dobre oceny i rozwija się prawidłowo?
Tak. Spektrum autyzmu jest bardzo zróżnicowane. Niektóre dzieci rozwijają mowę zgodnie z wiekiem, osiągają dobre wyniki w nauce i mają prawidłowy rozwój intelektualny, a mimo to doświadczają trudności w relacjach społecznych, komunikacji czy radzeniu sobie ze zmianami. Dlatego diagnoza opiera się na całościowej ocenie funkcjonowania dziecka, a nie na pojedynczych objawach.
Czy spektrum autyzmu można pomylić z ADHD?
Tak. ASD i ADHD mają część wspólnych objawów, takich jak trudności z koncentracją, regulacją emocji czy funkcjonowaniem społecznym. Jednocześnie są to dwa odrębne zaburzenia neurorozwojowe, które mogą również współwystępować. Dlatego podczas diagnozy przeprowadzamy diagnostykę różnicową.
Czy autyzm można wyleczyć?
Spektrum autyzmu nie jest chorobą, dlatego nie można go „wyleczyć”. Odpowiednio dobrane wsparcie pomaga natomiast rozwijać umiejętności dziecka, zwiększać jego samodzielność oraz ułatwiać codzienne funkcjonowanie.
Czy po diagnozie należy jak najszybciej rozpocząć wsparcie?
Najlepiej tak. Po rozpoznaniu spektrum autyzmu zaleca się jak najwcześniejsze wdrożenie odpowiednio dobranych oddziaływań. Badania pokazują, że wczesne wsparcie sprzyja rozwojowi dziecka i może poprawić jego funkcjonowanie w wielu obszarach. Rodzaj oraz intensywność pomocy są zawsze dostosowywane do indywidualnych potrzeb dziecka.
Czy diagnoza ASD może się zmienić wraz z wiekiem?
Rozpoznanie spektrum autyzmu dotyczy neurorozwojowego sposobu funkcjonowania i zazwyczaj nie ulega zmianie. Zmieniać może się natomiast nasilenie trudności oraz potrzeby dziecka dzięki dojrzewaniu, zdobywanym umiejętnościom i odpowiedniemu wsparciu.
Czy diagnoza jest stresująca dla dziecka?
Dbamy o to, aby spotkania odbywały się w spokojnej, przyjaznej atmosferze. Nie jest to egzamin ani test z wiedzy. Dziecko wykonuje zadania dostosowane do swojego wieku i możliwości, a specjalista obserwuje jego naturalny sposób komunikacji, zabawy i zachowania.
Jak przygotować dziecko do diagnozy?
Najlepiej powiedzieć dziecku, że spotka się z osobą, która będzie chciała je lepiej poznać poprzez rozmowę, zabawę i różnego rodzaju zadania. Nie warto ćwiczyć odpowiedzi ani uprzedzać dziecka, jak powinno się zachowywać – zależy nam na poznaniu jego naturalnego sposobu funkcjonowania. Prosimy, aby dziecko przyszło na spotkanie wypoczęte. Nie wymaga to żadnego szczególnego przygotowania – ważne jest, aby czuło się komfortowo i miało możliwość swobodnego funkcjonowania podczas badania.
Co jeśli moje dziecko boi się nowych miejsc lub osób?
To częsta sytuacja u dzieci zgłaszających się na diagnozę. Specjalista dostosowuje tempo spotkania do potrzeb dziecka, daje mu czas na oswojenie się z nowym otoczeniem i uwzględnia jego indywidualne możliwości podczas badania.
Czy po diagnozie zostaną wyjaśnione wyniki rodzicom?
Tak. Po zakończeniu procesu diagnostycznego szczegółowo omawiamy wyniki, odpowiadamy na pytania rodziców oraz wspólnie wyjaśniamy, co oznaczają uzyskane wnioski i jakie kolejne kroki warto rozważyć.
Czy po diagnozie pomagacie zaplanować dalsze wsparcie?
Tak. Oprócz opinii diagnostycznej rodzice otrzymują praktyczne zalecenia dotyczące dalszego postępowania oraz informacje o możliwych formach wsparcia dopasowanych do potrzeb dziecka i jego rodziny.